کوچک کردن سینه‌ها (ماموپلاستی)

 

اعمال جراحی زیبایی سینه به‌طور کلی به چند دسته تقسیم می‌شوند.
 بالا کشیدن و سفت کردن سینه‌ها (ماستوپکسی)
 بزرگ کردن سینه‌ها (پروتز سینه)
 کوچک کردن سینه‌ها (ماموپلاستی)
 بازسازی سینه بعد از اعمال جراحی سرطان

آمار اعمال جراحی سینه در خانم‌ها در کشورمان به‌طور روزانه در حال افزایش است و با اطلاع‌رسانی درست، می‌توان به بیماران برای انتخاب روش مناسب درمان کمک کرد.

عمل جراحی ماموپلاستی برای کاهش حجم، سفت کردن و بالا کشیدن سینه‌های حجیم انجام می‌شود. در این عمل جراحی نه تنها زیباسازی سینه‌ها در کانون توجه قرار می‌گیرد بلکه مشکلات ناشی از بزرگی سینه‏ها نیز درمان می‌شود. از این‌رو؛ عمل جراحی ماموپلاستی تنها یک عمل جراحی زیبایی صرف محسوب نمی‌شود و نقش درمانی آن در بسیاری از موارد مهم‌تر است.

 عمل جراحی ماموپلاستی در چه افرادی نقش درمانی دارد؟
افرادی که سینه‌های بسیار حجیم دارند، به‌طوری‌که بزرگی و افتادگی سینه‌ها سبب بروز مشکلات زیر شده:
   آرتروز گردن
   درد پشت و کمر
   قوز کردن و تغییر حالت ستون فقرات پشتی یا کمری
   گزگز کردن و بی‌حسی انگشتان دست ناشی از سنگینی و فشار سینه‏ها روی شبکه اعصاب بازویی
   بروز اگزما و التهامات پوستی (عرق سوز شدن پوست) در بین و اطراف سینه‌ها
   بروز مشکلات تنفسی، درد قفسه سینه و احساس سنگینی روی قفسه سینه که گاهی با دردهای قلبی اشتباه گرفته می‌شود.
   فقدان اعتماد به نفس و بروز مشکلات شدید روحی، اجتماعی و حتی خانوادگی

 آیا تمام افرادی که سینه‌های بزرگ دارند می‌توانند تحت عمل جراحی ماموپلاستی قرار گیرند؟
تمام افرادی که از سینه‌های بزرگ و افتاده رنج می‏برند، در صورتی‌که بیماری سیستمیک جدی مثل دیابت، بیماری قلبی-عروقی یا بیماری‌های تضعیف کننده سیستم ایمنی وجود نداشته باشد می‌توان عمل جراحی ماموپلاستی را انجام داد. هر چه اندازه اولیه سینه‌ها بزرگ‌تر باشد تکنیک جراحی دشوارتر خواهد بود و گاهی نتایج زیبایی نیز در موارد خیلی بزرگ و افراد چاق تحت تأثیر قرار می‏گیرد.

 آیا لیپوساکشن سینه‏‌ها جایگزین بهتری برای ماموپلاستی نیست؟
بسیاری از بیماران از عمل جراحی می‌ترسند و چون در لیپوساکشن برش جراحی ایجاد نمی‌شود، این پرسش  مطرح می‏شود که آیا می‌توان ابتدا لیپوساکشن سینه‌ها را انجام داد و سپس در صورت لزوم، ماستوپکسی کرد که این روش توسط برخی از همکاران توصیه می‌شود. بهتر است بدانید در تمام سینه‌هایی که لیپوساکشن انجام می‌شود افتادگی شدید نسج سینه حاصل می‌شود یعنی پوست سینه‌ها بر خلاف پوست شکم، بعد از انجام لیپوساکشن جمع نمی‌شود. هر چند که اندازه سینه‌ها کوچک‌تر می‏شود، اما افتادگی شدید پس از لیپوساکشن باعث بد فرمی سینه‌ها شده و تقریبا در تمام موارد بیمار نیاز به ماستوپکسی (بالا کشیدن سینه‌ها) پیدا می‏کند و با توجه به اینکه برش جراحی ماستوپکسی و ماموپلاستی در اکثر موارد مشابه است، اگر در همان مرحله اول ماموپلاستی انجام شود، نیازی به دو مرحله عمل جراحی و دو بار بیهوشی نخواهد بود. در موارد خاصی که نسج سینه‌ها بسیار سفت (dense) است و اندازه سینه‌ها بسیار بزرگ است، انجام لپیوساکشن و سپس ماستوپکسی نتیجه زیبایی بهتری نسبت به ماموپلاستی به تنهایی ایجاد خواهد کرد. گاهی در افراد مسن که هدف از عمل کوچک کردن سینه‌ها فقط از بابت عوارض ناشی از سنگینی سینه‌هاست و نتایج زیبایی مطرح نیست می‏توان از لیپوساکشن سینه‌ها به‌تنهایی و بدون ماستوپکسی استفاده نمود، چرا که شل شدن سینه در این افراد که هدف درمانی دارند، قابل قبول است.

 روش‌های جراحی ماموپلاستی چگونه است و آیا اسکار عمل جراحی باقی ‏می‌ماند؟
چندین روش برای عمل جراحی ماموپلاستی وجود دارد که به دو گروه ماموپلاستی طولی (vertical mamoplasty) و ماموپلاستی کلاسیک (قدیمی) تقسیم می‌شوند.

در روش قدیمی که در حال حاضر فقط برای سینه‌های خیلی بزرگ و افتاده استفاده می‌شود، برش جراحی عمدتا به‌صورت دور هاله سینه و برش T برعکس (inverted T) است. منبع خون‌رسان سینه (پدیکل) در این روش تحتانی یا مرکزی بوده و گاهی نیاز به پیوند آزاد (گرافت) نوک و هاله سینه است. برش جراحی نسبتا وسیع است و جای عمل جراحی خصوصا در قسمت برش عرضی زیر سینه در اکثر موارد نتایج زیبایی مناسبی به همراه ندارد و بهتر است تنها در موارد خاص از این روش استفاده شود.
در روش ماموپلاستی طولی، برش جراحی دور هاله سینه و تنها یک برش عمودی خواهد بود. پدیکل در این روش، فوقانی-داخلی و یا فوقانی-خارجی است و نتایج زیبایی بیشتری را به همراه دارد و به منظور اجتناب از طولانی شدن برش عمودی و عدم امتداد آن تا روی جدار قفسه سینه و نیز اجتناب از برش عرضی، ممکن است نیاز به چین دادن قسمت تحتانی برش عمودی احساس شود ولی در اکثر موارد این چین‌ها بعداز گذشت چند ماه برطرف می‌شوند و برش عرضی سینه وجود نخواهد داشت.
به‌طور کلی روش ماموپلاستی طولی پدیکل فوقانی، فوقانی-داخلی و یا فوقانی-خارجی نسبت به روش کلاسیک قدیمی جای عمل کمتری به جا می‏گذارد، احتمال زخم برجسته (hypertrophic scar) بسیار کمتر است. در برش عرضی این احتمال خصوصا در قسمت وسط خیلی بیشتر است و فرم سینه‏‌ها بعد از عمل گردتر و برجسته‏تر و با عرض کمتری خواهد بود و در اثر گذشت زمان افتادگی قسمت پایین سینه که منجر به تغییر شکل بد فرم (bottom out) می‏گردد در برش طولی بسیار کمتر است.

 اقدامات قبل و بعد از عمل جراحی چیست؟
در صورتی‌که سیگار می‏کشید حتماً از دو هفته قبل از عمل تا دو هفته بعد از عمل مصرف آن را قطع کنید. از داروهای خونریزی دهنده مثل آسپرین، بروفن و….. تا حد امکان استفاده نشود در صورتی‌که سابقه کم خونی دارید، از یک ماه قبل از عمل مصرف قرص آهن و اسید فولیک توصیه می‏شود.

مدت زمان عمل جراحی بین ۴-۲ ساعت است که بستگی به اندازه سینه‌ها و مهارت جراح دارد و جراحی با بیهوشی عمومی انجام می‏شود. چند ساعت بعد از عمل بیمار می‌تواند از بیمارستان ترخیص شود مگر در مواردی که سایز سینه‏ها بسیار بزرگ بوده و یا بیمار مشکل زمینه‏ای خاصی داشته باشد. درد بعد از عمل در تمام بیماران اینجانب بسیار ناچیز است و بازگشت به فعالیت های عادی زندگی بین ۵-۳ روز می‏باشد.
به منظور بهبود محل عمل از هفته دوم به بعد در تمام بیماران از پمادهای آنتی اسکار و یا شیت‏های سیلیکون استفاده می‌شود. لازم است بیماران به مدت دو تا سه هفته بعد از عمل از سوتین‌های طبی مخصوص استفاده نمایند.
انجام عمل ماموپلاستی در تمام افرادی که از بزرگی سینه‏های خود در رنج هستند توصیه می‏‌شود.