بالا کشیدن و سفت کردن سینه‌ها با پروتز و بدون پروتز

 

اعمال جراحی زیبایی سینه به‌طور کلی به چند دسته تقسیم می‌شوند.
 بالا کشیدن و سفت کردن سینه‌ها (ماستوپکسی)
 بزرگ کردن سینه‌ها (پروتز سینه)
 کوچک کردن سینه‌ها (ماموپلاستی)
 بازسازی سینه بعد از اعمال جراحی سرطان
آمار اعمال جراحی سینه در خانم‌ها در کشورمان به‌طور روزانه در حال افزایش است و با اطلاع‌رسانی درست، می‌توان به بیماران برای انتخاب روش مناسب درمان کمک کرد.

خانم‌ها به دلیل افزایش سن، کاهش وزن، بارداری و شیردهی و یا حتی در بعضی موارد به طور ژنتیکی دچار شلی و افتادگی سینه‌ها می‌شوند، که با عمل جراحی ماستوپکسی قابل درمان است.

 چند نوع افتادگی سینه وجود دارد؟

افتادگی سینه‌ها به سه گروه تقسیم می‌شود. درجه یک، درجه دو و درجه سه.

در افتادگی درجه یک؛ افتادگی نوک و هاله سینه بسیار ناچیز و حدود یک تا دو سانتی‌متر است و بیشتر افتادگی در نسج غده‌ای سینه وجود دارد که در اصطلاح به آن glandular ptosis می‌گویند.
در افتادگی درجه دو؛ افتادگی نوک و هاله سینه بیشتر از دو سانتی‌متر است و افتادگی نسج غده‌ای سینه نیز وجود دارد. نوک و هاله سینه‌ها در بعضی موارد از چین زیر سینه‌ای پایین‌تر قرار گرفته است اما نسج سینه همیشه زیر هاله سینه دیده می‌شود.
در افتادگی درجه سه؛ نوک و هاله سینه در پایین‌ترین قسمت سینه قرار دارد و در تمام موارد از چین زیر سینه‌ای پایین‌تر است.

 آیا اندازه سینه‌ها در میزان افتادگی تأثیری دارد؟
افتادگی سینه می‌تواند همراه با کوچکی سینه، اندازه مناسب سینه و یا بزرگی سینه باشد توجه به این نکته بسیار مهم است که همیشه بزرگ بودن سینه‌ها باعث افتادگی نمی‌شود بلکه افراد زیادی هستند که علیرغم سینه کوچک یا با اندازه مناسب افتادگی سینه دارند. بدیهی است که درمان هر یک از این موارد متفاوت خواهد بود.

 درمان مناسب برای افتادگی سینه‌ها چیست؟
درمان مناسب برای افتادگی سینه‌ها به نوع افتادگی بستگی دارد. در مورد افرادی که سینه‌های بزرگ همراه با افتادگی دارند در مبحث کوچک کردن سینه‌ها (ماموپلاستی) صحبت خواهد شد.

در افتادگی درجه یک؛ اگر اندازه سینه‌ها کوچک باشد، می‌توان با پروتز گذاری به تنهایی نتیجه مطلوب را به دست آورد. با یک برش کوچک سه تا چهار سانتی‌متری در چین زیر سینه‌ای پروتز در زیر بافت سینه گذاشته می‌شود و افتادگی سینه‌ها نیز اصلاح خواهد شد. در این موارد استفاده از پروتز آناتومیک (اشکی) به پروتز گرد ارجح است. محل عمل جراحی کاملاً در چین زیر سینه‌ای مخفی و بعد از گذشت چند ماه تقریباً محو خواهد شد. اما اگر اندازه سینه‌ها مناسب باشد می‌توان با برش دور هاله سینه به تنهایی و جمع کردن و دوختن بافت سینه به جدار قفسه سینه عمل جراحی ماستوپکسی را انجام داد. در این حالت برش دور هاله تیره سینه خواهد بود و می‌توان در صورتی که اندازه هاله سینه بزرگ و نامتعارف باشد آن را نیز به اندازه مطلوب کوچک نمود. از آنجایی که برش در محل اختلاف دو رنگ پوست خواهد بود در مدت کوتاهی بعد از عمل کم‌رنگ و یا محو می‌شود.
در افتادگی درجه‌های دو و سه؛ در صورتی‌که اندازه سینه‌ها مناسب باشد، عمل جراحی ماستوپکسی به تنهایی و بدون پروتز، بهترین درمان است. برش جراحی دور هاله تیره سینه و یک برش عمودی خواهد بود که تقریباً زیر سینه و در قسمت مخفی است. در صورتی که اندازه سینه‌ها کوچک باشد هم‌زمان با ماستوپکسی عمل جراحی پروتز گذاری نیز توصیه می‌شود. برش جراحی مثل ماستوپکسی به تنهایی است و پروتز ترجیحاً زیر عضله جدار قفسه سینه و یا به صورت زیر عضله و زیر نسج به‌طور همزمان (double plan) گذاشته می‌شود. در این مورد استفاده از پروتز گرد و یا اشکی به سلیقه بیمار و نظر جراح بستگی دارد اما در اکثر موارد استفاده از پروتز اشکی در ماستوپکسی نتیجه طبیعی‌تر و زیباتری خواهد داشت. توجه به این نکته بسیار مهم است که در صورتی‌که ماستوپکسی انجام می‌شود از پروتز با برجستگی خیلی زیاد استفاده نشود چون خود عمل ماستوپکسی سبب برجسته شدن سینه‌ها خواهد شد و برجستگی مضاعف سبب غیرطبیعی شدن ظاهر بیمار می‌شود.

 آیا در افتادگی سینه‌ها پروتز می‌تواند جایگزین نسج سینه شود؟
در صورتی‌که نسج کافی وجود داشته باشد ماستوپکسی به تنهایی بسیار بهتر از ماستوپکسی و پروتز است. بعضی از بیماران اصرار به گذاشتن پروتز دارند و می‌خواهند که مقداری از نسج طبیعی سینه برداشته شود و به جای آن پروتز گذاری همراه با ماستوپکسی انجام شود تا سینه سفت‌تر و زیباتر شود. این کار از نظر علمی صحیح نیست. هنگامی‌که فرد نسج طبیعی سینه به اندازه کافی دارد بهتر است فقط از عمل جراحی ماستوپکسی استفاده کند. مسأله دوم این است که بعد از ماستوپکسی به تنهایی چون سینه‌ها بالا کشیده شده و به جدار قفسه سینه دوخته می‌شود، کمی کوچک‌تر از اندازه قبلی می شود. بنابراین ممکن است بیمار از ابتدا از اندازه سینه‌های خود راضی باشد و فقط به خاطر افتادگی آن تحت عمل جراحی قرار بگیرد اما بعد از عمل، اندازه سینه‌ها کوچک‌تر به نظر برسد و رضایت بیمار حاصل نشود. بنابراین توضیح این مطلب به بیمار علی‌الخصوص در مواردی که اندازه سینه‌ها بینابینی است حتماً توصیه می‌شود و در صورتی‌که بیمار و جراح صلاح بدانند در چنین مواردی استفاده از پروتزهایی با اندازه کوچک نیز همراه با ماستوپکسی ارجح است.

 آیا بعد از عمل جراحی ماستوپکسی افتادگی مجدد ایجاد نمی‌شود؟
مهم‌ترین نکته در عمل‌های جراحی پلاستیک و زیبایی این است که ما هرگز نمی‌توانیم جلوی روند پیری را بگیریم. بنابراین با افزایش سن و گذشت زمان مجدداً شلی نسج سینه ایجاد می‌شود اما در صورتی‌که عمل جراحی اول با روش و تکنیک درست انجام شده باشد، افتادگی مجدد خیلی کمتر خواهد بود مگر آنکه بیمار مجدداً حاملگی، شیردهی و یا کاهش وزن شدید داشته باشد. در مواردی که از پروتز همزمان با ماستوپکسی استفاده شده باشد این افتادگی ثانویه بسیار کمتر خواهد بود.

 خطرات عمل جراحی و عوارض آن چیست؟
زمان عمل جراحی ماستوپکسی با یا بدون پروتز گذاری بین یک تا دو ساعت خواهد بود و در صورتی که بیمار ریسک فاکتور زمینه‌ای مانند دیابت، بیماری قلبی- عروقی و فشار خون نداشته باشد، خطر جدی برای بیمار وجود ندارد. در موارد ماستوپکسی و پروتز در صورتی‌که اندازه پروتز مناسب باشد عوارض عمل جراحی بسیار ناچیز است. بیمار چند ساعت بعد از عمل از بیمارستان‌ ترخیص می‌شود و چند روز بعد از عمل فعالیت‌های عادی خود را شروع می‌کند. درد و ناراحتی بعد از عمل بسیار اندک است.

در خاتمه یادآور می‌شویم که انجام عمل جراحی ماستوپکسی با یا بدون پروتز یکی از رایج‌ترین عمل‌های جراحی زیبایی زنان است. برای رسیدن به نتیجه مطلوب به توصیه‌های جراح خود گوش کنید اما در نهایت تصمیم‌گیری در مورد روش جراحی با شماست.